terug
Extra aandacht     [ okt / nov '05 ]

De huiskringen zijn begonnen . . .  door Jan Roobol

.. en als je nog niet meedraait dan trekt dit je misschien over de streep! Misschien dacht je: ... Ik heb geen tijd..., of:...Ik heb geen zin.... Heel misschien dacht je:...Dat heb ik niet nodig!... Je hebt genoeg aan de zondagmorgen en (eventueel) de woensdag-avond? In dat geval ken ik een aardige geschiedenis waar je je voordeel mee kunt doen.

De naam Paulus zegt je ongetwijfeld wat. Hij schreef brieven aan de Tessalonicenzen, Korinthiërs, Filippenzen ~ noem maar op! Om kort te gaan: het is de naam van een apostel. Een geestelijke reus, vindt je niet? Díe Paulus zegt in zijn brief aan de Romeinen (1 : 11-12) iets geks: ...Want ik verlang ernaar u te ontmoeten en u te laten delen in een geestelijke gave, om u te sterken, of liever, om door ...elkaar bemoedigd te worden: ik door uw geloof en u door het mijne....

Rare jongen, die Paulus! Daar trap je toch niet in? Het eerste stukje wil ik nog wel geloven. Dat iemand die door God op pad gestuurd is (‘apostel’ betekent immers ‘gezondene’) ernaar verlangt mij te ontmoeten om mij geestelijk te versterken, dat is nog wel te pruimen. Per slot van rekening is dat zijn ‘vak’. Maar dat dezelfde apostel mij doodleuk vertelt dat hij ook door mijn geloof bemoedigd kan worden ... Kijk eens effe, der zijn grenzen .. ! Als je zó klein denkt over jezelf dan kom je waarschijnlijk ook niet naar een huiskring. Je hebt immers niets te vertellen? Maar laat ik je iets meer vertellen over Paulus.

Dezelfde Paulus die wij zo hoog in het vaandel hebben, was een onaanzienlijke persoonlijkheid. Waarschijnlijk een klein manneke. Een niet erg krachtige spreker (2 Kor. 10 : 10). Bovendien iemand die van tijd tot tijd geplaagd werd door een oogkwaal (Gal. 4 : 13-15). En ondanks dat alles: een ‘gezondene’. Hopelijk begin je nu al wat te twijfelen aan het beeld dat je van Paulus had (...de apostel als geestelijke macho!...).

Als Paulus zijn brief aan de Romeinen schrijft, dan is hij nog nooit in Rome geweest (Rom. 1 : 13). Het verlangen om de christenen daar te ontmoeten, wordt op een heel andere manier vervuld dan Paulus zichzelf heeft voorgesteld: hij gaat namelijk naar Rome als gevangene! En daarover gaat nu die aardige geschiedenis (in Handelingen 28:11-16) waar jij hopelijk je voordeel mee kunt doen.

Paulus’ schip komt aan in Puteoli, een havenstadje in de laars van Italië, zo’n 274 kilometer van Rome vandaan. Daar wordt hij een week gastvrij onthaald door mede-christenen. Dan komt de mars naar Rome en onze kleine man is het zat. In gedachten zie ik hem lopen, bewaakt door soldaten, doodmoe. Maar dan opeens opverend, omdat op twee plaatsen mensen op hem staan te wachten! Vanuit Puteoli is het bericht van Paulus’ aankomst naar Rome overgebracht. De leerlingen in Rome zijn hem tegemoet gekomen tot Forum Appii en Tres Tabernae toe (wandelingen vanaf Rome van ongeveer 64 km en 18 km). Op deze twee plaatsen werd die geestelijk reus Paulus, bemoedigd door het geloof van de christenen uit Rome.

Ik mag graag wat fantaseren over Tres Tabernae (de ..drie herbergen... of ...winkels...). Waarschijnlijk was het een pleisterplaats met een winkel, een smidse en ~ inderdaad! ~ een herberg. En daar zitten de (oudere?) broeders dan, niet aan de koffie maar aan een Italiaans wijntje, in het café te wachten op Paulus!

Tres Tabernae doet mij denken aan de huiskringen. Het is een pleisterplaats. Je hoeft er niet al te ver voor te wandelen en je bent er welkom zoals je bent. De huiskringen zijn begonnen... en als je nog niet meedraait dan trekt Paulus je misschien alsnog over de streep.

         Tot ziens.