Extra aandacht     [ aug / sep '06 ]

The sky is the limit!!!

De zinsnede die boven dit stukje staat (letterlijk vertaald: "de lucht / hemel is de grens") wordt speciaal in het zakenleven gebruikt om uit te drukken dat iemands zakelijke mogelijkheden onbegrensd zijn. Uiteraard met het leuke financiële plaatje dat daarbij hoort! In schril contrast daarmee staat de uitspraak die mijn schoonvader eens deed tegenover Hieke aan het begin van ons huwelijk: "Je bent niet met een hemelbestormer getrouwd." De man was niet ontevreden met zijn schoonzoon, maar een carrièrebeest, dat was ik niet. Dat had hij al gauw door. Het aardige was dat ik het volkomen met de man eens was. Wat belangrijker was; voor Hieke was het geen probleem!

Als scharrelkippen die we blijkbaar waren, gingen we ons gangetje. Omgeschoold van tuinman tot administratieve kracht belandde ik bij Van Gend & Loos waar ik de kost voor mijn gezin ruim 22 jaar bij elkaar ‘scharrelde.’ Wat belangrijk was, was de gemeente waar we bij hoorden. Dat was ook mijn reden om te gaan studeren, de bijbelschool te gaan doen, om beter te kunnen functioneren in Gods Koninkrijk.

Ook mijn vader was geen hoogvlieger! Zijn leven lang heeft hij de kost verdiend bij de Hoogovens; in volcontinue dienst. Hij was waterreiniger. Een uitdrukking die je waarschijnlijk weinig zegt, maar hij kon eindeloos praten over zijn systeem van kation- en anionfilters waarmee het water voor het productieproces bij de Hoogovens werd gereinigd. De scheikundige kennis die hij voor zijn werk nodig had, had hij zichzelf bijgebracht met behulp van een paar Duitstalige (!) boeken.

Toen ik begon met studeren in 1995 was mijn vader 80 jaar oud en al drie jaar weduwnaar. Hij vond het prachtig wat ik ging doen en vroeg zich af of ik dan predikant kon worden. Vol ijver begon hij stuivertjes te sparen; in lege Steradent-buisjes. Stuivertjes voor mijn studieboeken. Als we op bezoek kwamen dan kwam het buisje te voorschijn en was het tellen geblazen. Stuivers, stuivers, en nog eens stuivers, met zo af en een vijfgulden munt, want dat schoot tenminste een beetje op! Pa overleed in juni 2001. Bij het opruimen van zijn kamer in het bejaardenhuis vond ik het laatste buisje. Op mijn studeerkamer ligt zijn laatste stuivertje als herinnering aan mijn vader die mij voorging in het geloof. Moge zijn nagedachtenis tot zegen zijn!

Inmiddels heb ik mijn studie in 2005 afgerond en ben ik een bachelor. Wauw! Het zal mijn IJmuidense inslag wel zijn, maar ik wil er de draak nog wel eens mee steken door het titeltje af te korten: "“Ik ben een lor." Maar toch, wij scharrelkippen in het Koninkrijk komen er wel. Door Gods genade leren we onze vleugels uit te slaan. En het eind is nog niet in zicht, want op dit moment hebben we, ook in overleg met Pastor Jan en de oudsten, het besluit genomen dat ik door ga studeren voor mijn Masters. Dat wordt, naast mijn werk bij TPG Post, behoorlijk aanpoten de komende 2,5 jaar.

Daarom kunnen we de steun van de gemeente goed gebruiken. In eerste instantie in gebed, maar als iemand het op zijn hart heeft dan ook in de vorm van een gift voor de studie. Het aardige is en blijft dat mijn schoonvader nog steeds gelijk heeft. Ik ben geen hoogvlieger. En toch! The sky is the limit, want onze hemelse Vader voorziet in de noden van zijn kinderen!

Jan Roobol