Ons Paaswonder
Als gemeente hadden we in de afgelopen jaren bij diverse evangelisatieacties al van alles uit de kast getrokken, echter zonder navenant resultaat. Toen zo'n twee maanden voor Pasen gevraagd werd een theaterstuk van vier avonden te mogen opzetten over het lijden van Jezus, keken we elkaar wat oorzichtig aan.Eric, een bevriend missionair uit Amerika, had met onze jeugd wel vaker sketches gedaan, maar zo'n grote productie, waar ook nog eens een groot deel van de gemeente bij betrokken zou zijn, stond voor ons haast gelijk aan lopen op water.... Toch besloten we het te doen.
Een paar weken bleef het stil (want het script moest nog uitgewerkt worden), maar zes weken voor Pasen werden de spelers geselecteerd en de grove lijnen voor décor, multimedia en techniek gelanceerd. Vanaf dat moment was het een race tegen de klok. Naast een groot aantal technische problemen moesten we ook regelmatig, om praktische redenen, het script bijstellen. Ondanks alle tegenslag werd hoog ingezet middels een uitgebreide reclame campagne. Maar toch; Vier theatervoorstellingen over het lijden van Jezus, in een kerkgebouw, met een entreeprijs; was dat niet wat teveel gevraagd?
De eerste avond waren zo goed als alle neergezette stoelen bezet, en ook de tweede avond. Voorzichtig werd het aantal stoelen uitgebreid, en ook de derde avond was de zaal gevuld. De vierde avond was zelfs het maximaal aantal toegestane stoelen bezet!
Geen décor dan drie kruisen, negentien amateur acteurs en een ter nauwenood werkende techniek trok vier avonden een volle zaal? We waren perplex. De bezoekers waren unaniem diep onder de indruk van het zeer realistische acteerwerk!
Het stuk volgt globaal de lijn van de traditionele (RK) kruis-statiën, afgewisseld met in multimedia gevatte schriftlezingen vanuit de evangeliën en profeten, aangevuld met historische informatie. Doordat in sommige scčnes de spelers ook dóór de zaal opkwamen, kwam het verhaal indringend dichtbij.
Net als bij veel bioscoopvertoningen van "the Pasion" bleven ook nu mensen stil op hun plaats zitten tijdens de pauze en na afloop, om de indrukkeken te verwerken. Uit gesprekken bleek dat van de ruim vijfhonderd bezoekers toch een behoorlijk aantal niet 'gelovig' te zijn en op uitnodiging van een vriend, buur of collega waren gekomen.
Met Gods hulp waren we in staat geweest de naam van Jezus prominent op de kaart van Zaanstad te zetten. The Way of the Cross; Ons Paaswonder!